İzmir’de bir çınar daha devrilmiş

Gidip de dönmemek dönüp de görememek var. Bu kalıp genelde ayrılıklarda helalleşmek için kullanılır. Ama bazen insan dönüp farklı şeyleri de yerinde bulamaığında da bir garip hüzünle kaplanıyormuş. Evet nerdeyse saat kulesi gibi “Ben bildim bileli orada” bir mekandı “Fil Pizza”. Hayatımda ne pizzasından yedim ne kapısından girdim. Ama o ben bildim bileli (hatta ablam, annem bildi bileli) oradaydı. 13 Mayıs’ta kupa finaline gittiğimde farkettim ki o da kapanmış. Nedeni kriz, ekonomik sebebpler midir bilmiyorum. Ama yıllardır aynı yerde olduğunu bildiğim şeyi görememek bir garip. Neyse umarım diğer semboller bunu yaşamaz (Mesela Sevinç ve Lozan pastaneleri)

Tatil bitti :(

Urla tatilim dün ne yazık ki bitti. Deniz/kum/güneşe ek olarak ye/iç/yat/yüz olarak dinlendirici bir tatil yaptım. Tatilin son gününde Karşıyaka’ya da uğradım. Ancak çok sıcak olması sebebiyle bu pek de verimli olmadı.Her seferinde fotoğraf makinesini unutmam sebebiyle çok dalgalı bir güne denk gelse de bi miktar fotoğraf çekebildim. Buradan kaldığım sitenin  kuşbakışı görüntüsü görülebilir (Teşekkürler Google)

Tatil

İşe giriş yapalı neredeyse bir sene olmuş. Eskiden yaz tatillerini iple çekerken şimdi de izinleri bekler olduk. İşten ve İstanbul’dan uzaklaşıp rahat bi nefes alabilmek için izin alıp tatile çıkıyorum. 1 hafta boyunca kalabalık ve gürültüden uzak (en yakın köye 7 km) bi hayat yaşayacağım. Hem memleket hem de deniz,kum, güneş üçlüsüsü için Urla, Özbek‘te olacağım. Ve sonra ne yazık ki kürkçü dükkanına

Ekleme:  Kavuşmam Nilüfer-Şişli bürosundaki eleman sebebiyle biraz gecikti. Cuma gecesi 1 e istediğim bilet Cuma 01.00 olarak kesilmiş (ki diğer firmalarda uygulama bu şekilde olduğu için hiç düşünmeden imzaladım biletimi) ancak Perşembe gecesi 1 i ifade etmekteymiş. Terminalden geri dönmek ve mecburen (terminalinin Beykoz’a yakın olması sebebiyle) yine aynı firmadan sabaha almak zorunda kaldım. Asıl bana koyan da ikincisi oldu zaten.  Firmaya eposta ile durumu ilettim. Zaten döndüğümde hatayı yapan memura da iki çift lafım olacak. Neyse, herşeyde vardır bir hayır diyerek gecikmeli olarak yola çıkıyorum.

Bahadır

Aslen adı “Pak Bahadur” olsa da biz İzmirliler olarak onu hep bahadır diye bildik. Bir değil birden çok neslin sevgilisydi o. Annemizin kolundan tutup hayvanat bahçesine sürüklediğimiz, çay bahçesinde semaverden çay içtiğimiz, Akasyalar’ın olduğu zamanlarda kalan bi hatıraydı bize. İzmir ve fuar bir simgesini daha kaybetti. İlerleyen yaşından dolayı riskli ameliyatı kaldıramadı. Her İzmirli’de bir hatırası ulan sevimli file Allah rahmet eylesin.

Ekleme: Aklıma gelmişken bir de şunu yazayım. Fuarda bu nostaljik dönemlerden lunapark (eski havasını yitirse de) ve paraşüt kulesi kaldı. Kuğu deniz bisikletleri de duruyor mu acaba?

35 ½ Heryerde

Beyoğlu’nun ara sokaklarında gezerken Karşıyaka’yı hatırlamak gayet güzeldi….